Toptalent: krachtig, snel en sierlijk

We zitten in de laatste dagen van de Olympische Spelen in Rio.
Zelf was ik op tijd terug en nog ‘in between’ een interim opdracht om er volop van te genieten. Nou ja, ik ben maar heel af en toe in de nacht opgestaan, maar checkte wanneer ik even wakker was in de nacht snel mijn nieuws app op mijn telefoon.
Van huis uit heb ik de lust van sport kijken meegekregen. Studio Sport op zondag, de hele weekenden lange baan schaatsen en niet te vergeten de eredivisie, EK en WK voetbal.
Het fijne van de Spelen is dat er zoveel verschillende sporten aan bod komen, waar je anders nooit naar kijkt.
Als organisatieadviseur met een passie voor mensen, ben ik vooral geïnteresseerd in de organisatie van teams en de individuele verhalen van de sporters. De passie, hun achtergrond, de mensen die achter de sporter staan, ik lees graag de interviews en ben dol op nabeschouwingen waarbij sporters zelf aan het woord komen.
Deze Spelen ergerde ik me voor het eerst, tot mijn eigen verbazing, aan iets te veel ‘human interest’. Bij het turnen werd elke keer wanneer Simone Biles voor een onderdeel verscheen haar achtergrond vermeld. Dat ze als 3 jarige geadopteerd werd omdat haar drank- en drugsverslaafde moeder niet voor haar kon zorgen. Overigens kwam ze bij haar oma terecht, dus gelukkig voor haar geen heel nieuwe omgeving. En oma nam haar mee naar turnen.
Natuurlijk is het prachtig dat Simone ondanks een slechte start in haar leven nu zoveel goud won in Rio, maar kom op jongens, elke keer dat verhaal erbij vertellen stigmatiseert. Waar gaat het nu om: drijfveren, talenten en competenties of is het zo fijn om ergens een etiket op te kunnen plakken? In mijn vakgebied kijk ik naar wat iemand drijft en waar hij goed in is. Ik laat me graag verrassen.
Ik heb vooral genoten van haar explosieve kracht, snelheid en sierlijkheid. Dat is toch genoeg?
Pia van Vulpen